Wspomnienie o Ś.P. prof. dr hab. inż. Władysławie Dulińskim

Opublikowany 22.06.2011 | Z życia Wydziału

Wspomnienie o Ś.P. prof. dr hab. inż. Władysławie Dulińskim

 

Śmierć Profesora Władysława Dulińskiego była dla nas wszystkich zaskoczeniem, wielu z nas ma w pamięci sylwetkę profesora maszerującego Błoniami pomiędzy ulicą Reymonta i ul. Dunin-Wąsowicza.  Pan Profesor Duliński należał do generacji przedwojennej ? urodził się w Krakowie w roku 1926 w Prądniku Korzkowskim.  Zaraz po wojnie uczył się i pracował równocześnie. Studia na AGH na Wydziale Górniczym ukończył  w roku 1956. Pracę doktorska pod kierunkiem Prof. Zdzisława Wilka obronił prof. Duliński w roku 1964. W ramach Katedry Kopalnictwa Naftowego (kierowanej przez prof. Z. Wilka) w tym czasie funkcjonowały  dwa zakłady:  Eksploatacji Nafty i Gazownictwa Ziemnego.  Pan Profesor ? wtedy w roku 1966 jako dr  został Kierownikiem Zakładu Gazownictwa Ziemnego.  Pan Profesor ? jako docent   był kierownikiem Zakładu Eksploatacji Złóż Gazu Ziemnego i Gazownictwa – w ramach utworzonego w roku 1967 Wydziału Wiertniczo-Naftowego. Od 1985 roku do 1993- Pan Profesor kierował  Zakładem Gazownictwa i Zagospodarowania Złóż Gazu Ziemnego. Od roku 1969 do roku 1978 kierował  Naukowo Dydaktycznym Punktem Konsultacyjnym w Krośnie 1969-78. W latach 80-tych zarządzał Instytutem Wiertniczo-naftowym jako zastępca dyrektora, był także kierownikiem Studium Podyplomowego 1985-88. Pełnił funkcję konsultanta naukowy ds. eksploatacji i zagospodarowania wód mineralnych i dwutlenku węgla w Uzdrowisku Krynica-Żegiestów w latach 1972-2006. Od  1. Stycznia 1998 pozostawał na emeryturze co wcale nie znaczy to, ze zaprzestał swojej działalności naukowej.  Pracował powoli ale bardzo systematycznie ? jak powtarzał ?Langsam Langsam aber sicher?.

W naszej pamięci pozostaje  szereg dyskusji prowadzonych z profesorem w dotyczących  zagadnień wydobycia wód mineralnych uzdrowisk Krynicy, Żegiestowa, Szczawnicy czy Dusznik. Te zagadnienia ? oprócz zagadnień transportu gazu ziemnego i technologii oczyszczania gazu – były szczególnie bliskie  zainteresowań i działalności Pana Profesora. Większość polskich uzdrowisk zawdzięczała Jemu wiele rozwiązań technicznych związanych z wydobyciem wód mineralnych. Szczególnie ukochał Krynicę, dla której pracował praktycznie do ostatnich lat. Profesor prowadził wielogodzinne dyskusje dotyczące sposobu ujęcia źródeł wody Zuber w Krynicy.

Pan Profesor Duliński należał do tej wspaniałej generacji, która przetrwała okres powojenny, wychowując nas w duchu odpowiedzialności, pracowitości i patriotyzmu. Równocześnie Pan Profesor był człowiekiem bardzo skromnym, pracowitym i życzliwym dla ludzi, szczególnie cierpliwy dla studentów.  Profesor został doceniony wielokrotnie za swoja pracę: otrzmał szereg odzanczeń i wyróróżnień: Krzyż Oficerski OOP-1994,  Medal Edukacji Narodowej-1992, Krzyż Kawalerski OOP- 1980, Złoty Krzyż Zasługi-1975. Otrzymał honorowe wyróżnienia: Generalny Dyrektor Górniczy III st.-1980, Złota Odznaka SiTPNiG -2009. Otrzymywał szere nagród ministerialnych: w 1970 i 1979 roku ? nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych,  w roku 1979, 1980, 1983 i 1989 nagrody Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki za osiągnięcia dydaktyczno- wychowawcze i kształcenie kadry naukowej. Profesor wypromował dziesięciu doktorów, jest autorem 123 publikacji naukowych, jednego podręcznika oraz 6 patentów

Jego młodzieńcze lata przypadły na lata okupacji ? pan prof. Miał trzynaście  lat jak wybuchła wojna. Pomimo surowej lekcji okupacyjnej profesor nie chował urazy do kultury niemieckiej. Bardzo często profesor  nawiązywał do Goethego, Schillera czy biografii Beethovena.  Zdarzało się, że Profesor pytał studentów o znane fakty z historii muzyki czy literatury.  Duża w tym zasługa powojennej współpracy profesora z niemieckimi uniwersytetami. Profesor Duliński utrzymywał z Akademią Górniczą we Freibergu żywy kontakt do końca lat 90-tych ? podobnie jak z Politechniką w Clausthal.

Panie Profesorze !  Na zawsze pozostanie Pan zawsze w naszej Pamięci jako wspaniały człowiek, naukowiec, wychowawca  wielu pokoleń inżynierów.

 

Pobierz „Wspomnienie” w pliku Word

Dodaj komentarz